Hoe de blues Nederland veroverde

De blues. Diep, rauw, melancholisch. Geboren uit de Afro-Amerikaanse ervaring in het zuiden van de VS. Maar wie had gedacht dat dit geluid zo'n diepe indruk zou maken in Nederland? Van na de oorlog tot nu, de reis van de blues naar hier is best een verhaal. Passie, ontdekking, en gewoon een beetje geluk. Laten we kijken hoe dat eigenlijk gebeurde.

Hoe is de blues in Nederland terechtgekomen?

Het begon allemaal best toevallig. Jaren '50, '60. Wederopbouw, weet je nog? Amerikaanse soldaten, gestationeerd in Duitsland en Nederland, brachten hun platen mee. Radio Luxembourg, en later die piratenzenders, draaiden Amerikaanse rhythm-and-blues. En dan had je nog de 'bluesara's' – Nederlandse zeelui die platen meesmokkelden uit havens als New Orleans en Chicago. Een beetje een rommeltje, die vroege verspreiding. Maar het werkte. Het legde de basis voor iets blijvends.

Welke Nederlandse artiesten waren pioniers van de blues?

De eerste golf Nederlandse bluesmuzikanten – klein, maar fanatiek. Vaak waren het verzamelaars, geschiedenisfanaten ook. Hier een paar namen die ertoe doen:

• Harry 'Cuby' Muskee: Samen met Eelgo Gelling, dat was Cuby & the Blizzards. Veruit de belangrijkste bluesband van de jaren '60 hier. Hun sound, rauw, beïnvloed door Chicago-blues. 'Appleknockers Flophouse' – vernieuwend, invloedrijk. Punt.
• Rob Hoeke: Meer een boogie-woogiepianist eigenlijk. Maar hij verweefde blues in zijn rock-'n-roll. Bracht het genre naar een groter publiek. Slim gedaan.
• B.B. King en anderen: Niet Nederlands, maar hun concerten hier – vaak georganiseerd door die legendarische impresario Mojo – waren goud waard. Ze lieten het publiek de echte blues zien.

Wat is de invloed van de blues op de Nederlandse popmuziek?

De blues heeft echt een stempel gedrukt. Je hoort het terug in de rauwe energie van bands uit de jaren '70 en '80. Golden Earring, met 'Radar Love', dat is bluesrock. Daniël Lohues, meer rootsy, bluesy. Later, jaren '90 en 2000, een heropleving met bands als The JW Roy, die de blues een moderne draai gaven. De blues was het fundament. Het leerde Nederlandse muzikanten over improvisatie, emotie, en een verhaal vertellen met bijna niks.

Zijn er nog steeds bluesfestivals in Nederland?

Zeker weten. De blues leeft, en dat komt deels door een bloeiend festivalcircuit. Niet alleen voor internationale sterren, maar ook een plek waar nieuw Nederlands talent kan groeien. Enkele van de beste:

Waarom spreekt de blues zo aan in Nederland?

Goeie vraag. Meerdere redenen. Ten eerste: authenticiteit. De blues, met thema's van verlies, strijd, hoop – dat spreekt universeel. Ten tweede: muzikale diepgang. Die simpele 12-maten structuur? Oneindig canvas voor improvisatie. Nederlandse muzikanten zijn er dol op. Ten derde: een romantisch verhaal. De blues als muziek van de underdog, de outsider. Dat resoneert met onze nuchtere, maar emotionele mentaliteit. Geen toeval dat de blues vaak omarmd wordt in Drenthe en Groningen. Daar houden ze van oprechtheid en eenvoud.