Welke soorten blues zijn er

Blues. Man, waar begin je? Het is overal. Van die krakende opnames uit de Mississippi Delta tot stadions vol met gitaarhelden. Deze muziek heeft zich in zoveel richtingen verspreid dat het duizelt. Voor wie net begint of al jaren meedraait, het herkennen van die verschillende smaken is de sleutel. Niet om slim te klinken, maar om echt te snappen waarom die ene plaat je raakt en de andere niet. Hier een overzicht van de belangrijkste, van de ruwe basics tot wat er nu speelt.

De belangrijkste bluesstijlen op een rij

Het is een spectrum, geen keurslijf. Maar de meeste blues valt wel terug te brengen naar een paar basisvormen. Kijk maar naar deze tabel - geeft een idee van de smaken.

Wat is het verschil tussen Delta Blues en Chicago Blues?

Geloof me, dit hoor je constant. Mensen willen weten waar het echte verschil zit. Het is niet alleen de stekker. Delta Blues is de oorsprong, puur en ongeschonden. Eén man, een akoestische gitaar, een bottleneck die over de snaren schraapt. De zang... die komt uit een plek die je niet zomaar even aanboort. Armoede, verlies, het zuiden. Robert Johnson die zogenaamd zijn ziel verkocht bij een kruising - dat verhaal zegt alles over de intensiteit.

Chicago Blues is wat er gebeurt als je die muziek meeneemt naar de stad. De Grote Migratie, weet je wel. Artiesten trokken naar het noorden, naar fabrieken en danszalen. En toen werd het luid. Elektrisch. De gitaar kreeg versterking, een hele band erbij: bas, drums, piano. En die mondharmonica? Die werd door een microfoon geperst tot een scheurend geluid. Muddy Waters. Daar begint en eindigt het voor velen. Het is voller, agressiever, voor de dansvloer bedoeld.

Wat is het kenmerk van Texas Blues?

Texas. Alles is groter daar, ook de gitaarsolo's. Texas Blues draait om virtuositeit, om een soepele, swingende groove. Het is cleaner, minder vies dan Chicago. Meer jazz, meer country - maar dan met een randje. T-Bone Walker was de man die de elektrische gitaar als solo-instrument op de kaart zette, met gebogen noten die je rillingen geven. En later, Stevie Ray Vaughan. Die gozer blies de blues nieuw leven in de jaren '80. Rauw, maar met een techniek die je omverblaast. Onmogelijk om stil te zitten.

Welke bluesstijl is het meest dansbaar?

Oh, dat is makkelijk. Jump Blues. Geen twijfel mogelijk. Dit was de muziek van de jaren '40, een mix van blues en swing. Bigband-energie, een pompende piano, en die saxofoon... man. Louis Jordan maakte nummers die je gewoon dwingen om te bewegen. Het is de voorloper van rock-'n-roll, eerlijk waar. Chuck Berry heeft hier zijn hele sound aan te danken. Als je wil dansen, zoek dan Jump Blues.

Checklist: Zo herkent u de bluesstijl

Gebruik deze simpele stappen om erachter te komen wat je hoort.

• Hoor ik alleen een akoestische gitaar en zang? → Dat is Delta Blues of Country Blues.
• Is er een volle band met elektrische gitaar, bas en drums? → Oké, dan wordt het interessant.
• Klinkt de mondharmonica luid en agressief? → Chicago Blues.
• Zit er een swingend, jazzy ritme in met veel gitaarsolo's? → Texas Blues.
• Is het tempo hoog en hoor ik een blazerssectie (saxofoon)? → Jump Blues.
• Klinkt het als rockmuziek met bluesinvloeden? → Blues Rock (bijv. Led Zeppelin, Cream).

Veelgestelde vragen over bluesstijlen