Wie zong de originele versie van Singing the Blues

Die vraag — wie zong nou de allereerste versie van "Singing the Blues"? — het is zo’n klassieker. Iedereen heeft er wel een mening over. Maar het antwoord is niet zo simpel als je denkt. Het nummer is namelijk een paar keer opnieuw opgenomen, en verschillende artiesten hebben er hun eigen stempel op gedrukt. De allereerste opname? Die was van de Amerikaanse countryzanger Marty Robbins. Hij ging de studio in op 3 november 1955 voor Columbia Records. Zijn versie sloeg aan in de countrywereld, en stond in 1956 zelfs op nummer 1 in de Billboard Hot Country Songs. Toen kwam Guy Mitchell, en hij maakte er een popversie van die de hele wereld over ging. Die versie bereikte in 1956 de nummer 1-positie in de Billboard Hot 100. Ja, Guy Mitchell had de grootste hit, maar de échte originele opname — de basis — die is van Marty Robbins.

Wie schreef "Singing the Blues" en waarom werd het beroemd?

Het lied zelf, dat is geschreven door Melvin Endsley. Amerikaanse songwriter, muzikant, geboren in 1934 in Arkansas. Hij schreef het in 1954. Endsley was best getalenteerd — gitaar, zang — maar zijn eigen platen haalden nooit de hitlijsten. Vreemd genoeg. Eerst nam Marty Robbins het dus op, als single in 1956. Die versie klonk typisch country: simpele gitaar, melancholische zang. Het nummer begon te groeien, vooral nadat Guy Mitchell er een popsaus overheen gooide met een orkest. Mitch Miller produceerde die versie, en het werd een wereldwijde hit. Miljoenen verkocht. Twee versies, allebei succesvol — daardoor werd "Singing the Blues" een van de meest gecoverde nummers uit de jaren 50.

Wat is het verschil tussen de versies van Marty Robbins en Guy Mitchell?

Het verschil? Eigenlijk alles behalve de tekst en melodie. Marty Robbins' versie is pure country: akoestische gitaar, steelgitaar, simpele ritme. Zijn zang rauw, emotioneel, met die typische country-twang. Het tempo is langzamer, de sfeer melancholisch. Guy Mitchell's versie daarentegen — dat is een poparrangement. Groot orkest, strijkers, blazers, een koor. Tempo hoger, productie gladder, bedoeld voor de mainstream. Mitchell's zang helder, bijna optimistisch. Beide versies dezelfde tekst, maar de interpretatie? Hemelsbreed verschillend. Robbins bleef groot in de country, Mitchell scoorde een crossover-hit.

Welke andere artiesten hebben "Singing the Blues" gecoverd?

Het is gecoverd door tientallen artiesten, in allerlei genres. Een paar opvallende:

• Everly Brothers (1957) - Rockabilly met harmonieën.
• Dave Edmunds (1978) - Rock-'n-roll, moderne draai.
• Chris Isaak (1991) - Langzaam, bluesy, op "Wicked Game".
• Bobby Vee (1961) - Tieneridool-pop.
• Connie Francis (1959) - Vrouwelijke versie, orkestraal.

Die covers laten zien hoe veelzijdig het nummer is. Country, pop, rock, blues — het werkt overal.

Waarom is "Singing the Blues" zo'n iconisch nummer?

Waarom is het iconisch? De melodie is simpel maar pakkend. Het thema — hartzeer, iemand verliezen, de blues zingen — universeel. Het nummer valt ook precies in een overgangsperiode, toen country en pop elkaar begonnen te beïnvloeden. Guy Mitchell's versie was een van de eerste echte crossover-hits. Het maakte de weg vrij voor Elvis, Johnny Cash. Het nummer duikt nog steeds op in lijsten van beste country- en popsongs uit de jaren 50.

Veelgestelde vragen over "Wie zong de originele versie van Singing the Blues"